Pater Noster, qui es in cælis;

Onze Vader, die in de hemel zijt;

PINKSTEREN – WE BAB(B)ELEN WAT AF

Pinksteren

Wat zou het gemakkelijk zijn, als iedereen op aarde dezelfde taal zou spreken. Bergen van misverstand zouden als sneeuw voor de zon verdwijnen! Maar er zijn tienduizenden talen en honderdduizenden dialecten! Zo blijven Amerikanen en Russen, Belgen en Nederlanders, Fransen en Duitsers, Chinezen en Zuid-Amerikanen, Limburgers en Friezen hun eigen taal spreken. Soms denk je dat er evenveel talen als mensen zijn! Want elk mens spreekt zijn eigen taal. Al die talen kunnen het leven kleurrijk maken.

Zelfs in het Nederlands kennen we verschillende talen: een gezwollen taal, een verheven taal. We spreken soms de ‘Tale Kanaäns’. Maar dan hoor je mensen zeggen: ‘spreek je moerstaal maar!’ We kennen de taal van het hart. Soms zwijgen we in alle talen of laten taal noch teken van ons horen. Soms zeggen we: dat is andere taal! Soms ben je aan het einde van je Latijn. En er is een oud spreekwoord dat zegt: ‘zoveel malen is men man als men talen spreken kan.’

Maar je hoeft niet alle talen te spreken om te weten dat ook in je eigen taal het vaak komt tot ‘een Babylonische spraakverwarring!’ Het woord ‘babbelaar’ komt van het woord ‘Babel’. In de stad Babel bouwde men een toren tot bijna in de hemel. Maar de toren viel om. Sindsdien, zegt het verhaal, babbelen en kakelen de mensen door elkaar. Sindsdien worden er verschillende talen gesproken in de liefde, in vriendschappen, tussen ouders en kinderen, tussen ouderen en jongeren. Babel is het beeld geworden van de onleefbare stad, waar ondanks alle menselijke planning de communicatie tussen mensen is doodgelopen. Mensen leven langs elkaar heen. Zo werd ook Babel een onleefbare stad, een babbelstad, waarin mensen elkaar niet meer verstaan.

Het Babelverhaal is nog steeds actueel. Want als u naar de stad Babel zoekt, kijk dan niet op de landkaart. Babel ligt overal: in Noord-Ierland (al begint men daar elkaars taal wat beter te verstaan), in Jeruzalem, Bagdad, New York en Moskou enz. Babel ligt ook in Amsterdam en Amstelveen, want ook hier wordt er heel wat afgebabeld!

Ook de leerlingen babbelden door elkaar heen. Maar de bange hazen van de Olijfberg werden de helden van Judea en Samaria. Leerlingen gaan op weg - niet naar Babel, maar naar Jeruzalem. Ook Jeruzalem moet u niet op de landkaart zoeken. Deze stad van vrede kan ontstaan in je eigen hart: waar mensen met elkaar aan tafel durven gaan, waar mensen elkaar de hand willen reiken, waar mensen het aandurven om bij elkaar uit te huilen en telkens opnieuw te beginnen. Alleen de Geest van God kan de torens van Babel omverhalen en ook van onze wijk een nieuw Jeruzalem maken, waar vriendschap en liefde mensen bij elkaar brengt en bij elkaar houdt. Dat toverwoord dat élk mens begrijpt en elk mens verstaat reikt Jezus ons aan in het evangelie: alleen vrede en liefde zijn woorden die mensen en God echt bij elkaar houden.

In de taal van de liefde verstaan we de taal van de baanlozen, de taal van de bejaarden, de taal van de zieken en gehandicapten, de taal van hongerend Afrika, de taal van miljoenen vluchtelingen, de taal van eenzame mensen. God heeft ons het leven niet gegeven met een bonnetje erbij, zodat we het kunnen ruilen. Van God mogen we het leven uitpakken. Dat is het geschenk van Pinksteren: vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, trouw en ingetogenheid. Laten we dat geschenk maar uitpakken voordat we de Geest geven, want Gods aarde mag al tijdens ons leven uitgroeien tot de wereld van God. Dat is het wonder van Pinksteren: het gaat om een Geest die levend maakt!

UIT HET EVANGELIE VAN JOHANNES 20:19-23

In de avond van de eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij u’. Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: ‘Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend ik u’. Na deze woorden blies Hij over hen en zei: ‘Ontvangt de heilige Geest. Als gij iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven’.

Ik wens u goede en warme Pinksterdagen toe.

Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland

Johannes 14:26