Fiat voluntas tua, sicut in cælo et in terra

Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel

PAROCHIEFEEST – HEILIGE AUGUSTINUS (354-430)

Welkomstwoord

Parochianen, vandaag vieren wij ons patroonsfeest, het feest van de H. Augustinus. Dat feest behoren we eigenlijk te vieren op zijn sterfdag op 28 augustus. Maar de ervaring leert dat dan nog veel mensen op vakantie zijn en onze koren moeten dan nog, na de vakantietijd, opnieuw opstarten. Dus, zo slim als we zijn, hebben we vele jaren gekozen voor de verjaardag van Augustinus, de dag van zijn geboorte. En dat is op 13 november. Maar ook daar zit een donkere kant aan, want op die dag regent het bijna altijd.

Voor het tweede jaar hebben we daarom besloten met het Augustinusfeest ons pastoraal seizoen af te sluiten. En deze dag willen we dan ook gebruiken om onze vele vrijwilligers in het zonnetje te zetten. Onze geloofsgemeenschap van de H. Augustinus telt zo’n 200 vrijwilligers, de leden van de zes koren meegerekend. Ongelooflijk hoeveel werk deze vrijwilligers verzetten, gewoon fantastisch. Elke dag komen er parochianen over de kerk- en pastorievloer om allerlei klusjes op te knappen.

Aan het begin van deze feestelijke viering willen we voor al die vrijwilligers, maar ook voor iedereen die vanmorgen aanwezig is, een zevental kaarsen aan te steken. Want op een dag als vandaag willen we elkaar in het zonnetje zetten en tegen elkaar zeggen hoe blij we zijn dat velen van u zich blijven inzetten voor de instandhouding van onze geloofsgemeenschap.

Preek
H. Augustinus

Gistermorgen kreeg ik een boekje in de bus, met een spreuk voor elke dag, geïnspireerd door de H. Augustinus. Het boekje heet: ‘Eerst in elkander God’. Natuurlijk gelijk de datum van 1 juli opgezocht. Daar staat:

‘Het is niet genoeg, broeders, dat u bent gekomen, begerig om het woord van God te horen. U moet, zonder te verslappen, in de praktijk brengen wat u hoort. Als het goed is om te horen, is het dan niet veel beter om dat uit te voeren? Als u niet luistert, als u nalaat om het te doen, dan bouwt u niets’.

En voor overmorgen, 3 juli staat er:

‘We kunnen wel roepen tot God, maar als het gebed enkel bestaat uit een stemoefening zonder dat het hart op God gericht is, wie twijfelt er dan aan dat dit tijdverlies is? Als het gebed uit het hart voortkomt, dan kan het, ook al zwijgt de stem, onbekend blijven voor iedereen, maar niet voor God’. En zo volgen er nog 363 dagen, ingevuld door Augustinus, met elke dag een vers, die het overdenken waard is.

Wie was Augustinus en waarom is hij voor ons zo belangrijk en inspirerend? Augustinus kwam hier niet vandaan. Hij was geen Nederlander, maar een Noord-Afrikaan, geboren op 13 november 354 in Tagaste, het huidige gebied van Noord-Algerije met Tunesië. Na zijn studies in Noord-Afrika trok hij naar Rome en vandaar naar Milaan. Daar oefende de bisschop van Milaan, Ambrosius, door zijn preken een grote invloed op hem uit. Ambrosius leerde hem het overdrachtelijk lezen van de Bijbel. Dat veranderde zijn leven radicaal.

In 387, hij was toen 33 jaar, werd hij in de paasnacht door bisschop Ambrosius gedoopt. Een jaar later keert hij naar Afrika terug, wordt daar door de bisschop van Hippo priester gewijd en later volgt Augustinus hem als bisschop van Hippo op. (Het plaatsje Hippo ligt in het huidige Algerije). Augustinus, is evenals Ambrosius een begenadigd predikant. Hij heeft ons talloze preken en andere geschriften nagelaten, en is een van onze grootste westerse theologen geworden en is voor vele een bron van inspiratie gebleven tot op de dag van vandaag.

Ook wij laten ons inspireren door het geloofsgoed van Augustinus. We hebben elkaar in deze tijd, waarin de kerk behoorlijk onder druk staat, heel hard nodig. Om elkaar in ons geloof te bevestigen, en daarmee onze hoop niet laten varen, en te leven van elkaars liefde, omsloten door de liefde van God. We hebben elkaar hard nodig. Dat was ook al de conclusie van Paulus in de eerste brief die hij schreef aan de inwoners van de stad Korinthe. Er waren nogal wat tegenstellingen en ruzies. En dan komt Paulus met een mooi verhaal, waarin hij beschrijft hoe wij met elkaar om moeten gaan. Hij vergelijkt de geloofsgemeenschap van Korinthe, en daarmee elke gemeenschap, met het menselijk lichaam. Die bestaat uit vele ledematen, maar ze vormen samen één lichaam.

Zo is het ook met de Christus. Veronderstel dat de voet zegt: ’omdat ik geen hand ben behoor ik niet tot dat lichaam’. En dat het oog zegt: ‘omdat ik geen oor ben, hoor ik niet bij dat lichaam’. En als het hele lichaam helemaal gehoor was, waar blijft dan de reuk? Nee, alle ledematen hebben elkaar hard nodig om dat ene lichaam te vormen. En laat er geen verdeeldheid, geen tegenstelling, in dat lichaam zijn, want we hebben elkaar hard nodig. Als één lid van je lichaam lijdt, delen alle ledematen in de pijn. Als één lid wordt geëerd, dan slaat dat terug op het hele lichaam.

Zo komt Paulus uit bij onze geloofsgemeenschap, Ook onze parochianen verschillen van elkaar. Iedereen heeft zijn eigen verwachtingen en dromen, zijn eigen pijn en verdriet, maar ook zijn of haar gelukkige en zalige momenten. Ieder heeft zijn of haar kwaliteiten en levensgeschiedenis. En als we onze verdrietige en onze gelukkige momenten met elkaar delen, dan is het lichaam, dat Paulus voor ogen heeft, kerngezond. Deze opvatting van Paulus mag ook het komend jaar voor ons een inspiratiebron blijven.

Nog een korte gedachte bij het evangelie van vandaag. Bij de evangelist Lucas houdt Jezus in Galilea, in de synagoge van Nazareth, zijn eerste preek. Het houdt waarschijnlijk de kortste preek aller tijden. Twee regels: ‘Het Schriftwoord dat jullie zojuist gehoord hebben, is thans in vervulling gegaan’. Dat was zijn hele preek! Misschien dat sommigen van u nu denken: waren alle predikanten maar zo kort van stof! Waarom een omhaal van woorden, als je het in enkele raken zinnen kan zeggen? Maar welke predikant zou deze woorden van Jezus willen en kunnen herhalen? Bewust keert Jezus na zijn doop naar Galilea terug. Dat is het de rode draad. Hij is altijd bezig aan de onderkant. Waar is Jezus mee bezig? Een godsdienstige opwekkingscampagne, een genezingstournee? Geen sprake van. Hij leert in hun synagogen. Dat wil zeggen dat Hij de Schiften zó gaat uitleggen dat ze weer nieuw en bevrijdend gaan klinken voor mensen van nu. Alleen zo kunnen mensen loskomen van hun gebondenheid.

Jezus gaat op de kansel staan. Hij leest Jesaia 61. Een bekend en geliefd Bijbelgedeelte. Het gaat over goed nieuws voor armen en slaven. Het grote uur van God is aangebroken. Schulden worden kwijtgescholden, de slavernij wordt ongedaan gemaakt, Israël zal weer vrij zijn. Maar die mooie woorden zijn nog steeds geen werkelijkheid! Dan gaat Jezus uitleg geven. Hij begint te spreken: Heden is dit Schriftwoord in uw oren vervuld. M.a.w.: als je ernst maakt met deze woorden dan is dat grote moment nu aangebroken. Heden. Dat is een typisch Lucas-woord. Het staat midden in een tijd die gonst van verwachtingen: morgen, overmorgen zal het gebeuren. Heils- én onheilsverwachtingen. Lucas' kernwoord is niet morgen, maar heden! Morgen wordt vandaag in en om Jezus. En Jesaia 61 is zijn programma.

Elke evangelist begint zijn eigen verhaal over Jezus' eerste optreden. Lucas zegt: Hij is gekomen als Redder van de armen en de slaven. In Hem is het messiaanse uur aangebroken. Hij zoekt geen hoorders, maar mensen die zijn woorden willen vertalen in hun eigen ontferming. Over medemensen, de gekraakten en gekreukten, de gebeukten en gebukten. Het is een geweldig programma dat Jezus zich heeft gesteld en waarvoor Hij zijn leven heeft gegeven. Geen mens staat boven de ander. Jezus heeft zijn programma aangekondigd in de naam van God, door de kracht van de Geest. In de kracht van diezelfde Geest zullen ook wij mogen delen, al wij ons in de naam van God blijven inzetten voor een wereld die ánders kan en ánders moet... in Gods naam!

Ik wil afsluiten de met nog een gedachte van Augustinus. Op 31 december, de laatste dag van het jaar. schrijft Augustinus:

Wie en hoe heerlijk is de maagd Maria, die de Heer heeft kunnen dragen,
die de hemel en de aarde niet kunnen bevatten.
Zij heeft in haar schoot het Vleesgeworden Woord gedragen
Zonder dat ze er enig gewicht van voelde.
Waarom voelde zij geen enkele last?
Omdat het licht in je leven niet te wegen is.

© Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland
Locatie: H. Augustinus